Wiosenne szczepienie lisów na terenie województwa mazowieckiego

Mazowiecki Wojewódzki Lekarz Weterynarii z udziałem Powiatowych Lekarzy Weterynarii przeprowadzi wiosenną akcję szczepienia lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie na terenie województwa mazowieckiego. Szczepionka będzie wykładana ręcznie oraz zrzucana z samolotów na lasy, pola i łąki. Przynęty ze szczepionką nie wolno dotykać. Zwierzęta nie przyjmą tych z zapachem człowieka. Przez dwa tygodnie od wyłożenia szczepionki należy zachować ostrożność podczas wyprowadzania zwierząt.

INFORMACJA

DOTYCZĄCA POSTĘPOWANIA ZE ZWIERZĘTAMI, KTÓRE ZETKNĘŁY SIĘ ZE SZCZEPIONKĄ PRZECIWKO WŚCIEKLIŹNIE LISÓW

>    Lis jest głównym przenosicielem wścieklizny. Szczepionka zostanie wyłożona metodą zrzutów z samolotów na obszarach leśnych, polach i łąkach.

>    Skuteczność przeprowadzanej akcji osiągnięta zostanie na drodze kilkukrotnego rozrzucenia przynęt (wiosna - jesień).

>   Przynęty mają kształt krążka koloru zielono-brązowego. W środku umieszczony jest plastikowy blister z płynną szczepionką przeciwko wściekliźnie.

>   Po przegryzieniu blistra przez lisa - szczepionka w zetknięciu ze śluzówką jamy ustnej wytwarza odporność immunologiczną przeciwko wściekliźnie.

>    Szczepionka jest przeznaczona tylko do szczepienia lisów. Dla innych zwierząt nie posiada ukierunkowanego działania przeciwko wściekliźnie.

>   Dla zwierząt domowych gospodarskich i innych zwierząt wolno żyjących szczepionka jest nieszkodliwa.

>   Zagrożeniem dla zdrowia człowieka może być bezpośredni kontakt na otwarte rany, oczy, jamę ustną i nos. W takich wypadkach należy gruntownie przemyć te miejsca wodą z mydłem. O zaistniałych przypadkach należy powiadomić lekarza medycyny.

>   Wszelkie kontakty z przynętą wykluczają możliwość przyjęcia jej przez lisy. Przy kontaktach zwierząt domowych i gospodarskich z przynętami uprasza się hodowców o bezwzględne zgłoszenie takich przypadków lekarzowi weterynarii.

>   Przypadki te winny być protokolarnie opisane, a dalsze postępowanie musi być oparte na klinicznej obserwacji pod nadzorem lekarza weterynarii ze zwróceniem uwagi na symptomy neuropatologiczne i alergiczne.